Songteksten

Adri de Boer
Sytse Broersma
Jurjen v.d. Meer
Adri de Boer
Jurjen v.d. Meer
Adri de Boer
Geart Bos
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Tinzen en fantasy
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Giny Bastiaans
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Jurjen v.d. Meer
Jurjen v.d. Meer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Jurjen v.d. Meer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Adri de Boer
Giny Bastiaans
Adri de Boer
Anke
Anke
Tekstschrijver(s)
Adri de Boer
Album naam
Jurjen v.d. Meer

Anke

 

Hast hjir mar in healjier wenne,                                   

foar ús oer op nûmer fiif.                                    

Mar  as ik oan dy tiid weromtink,                       

krij 'k wer flinters yn myn liif.                   

 

Wiest al grut en hiest dyn keamer                      

krekt tsjinoer dy fan ús Jan.                     

't Keamerke mei de gerdyntsjes,                        

soms dan dream ik der noch fan.                       

 

En myn hert sloech 88,                              

man wat wiesto prachtich.                                                      

En myn hert sloech hûnderttsien,                       

sa as dy wie der gjinien.                                                          

 

Want asto nei boppe gyngste,                             

en dy oan 't ferklaaien wiest,                              

liesto de gerdyntsjes iepen,                                           

seagen w' alles wasto diest.                                           

 

't Hiele protokol foar 't sliepen,                                                                            

altyd seagen wy dêrnei.                                       

't Wie foar ús de hiele simmer                                                

't moaiste skoftke fan 'e dei.                                

 

Soms wie 't krekt as seachst ús sitten,                          

kaamst noch tichter by it rút.                             

En mei 't hert op hûndertfiertichtich                           

seagen wy ús d' eagen út.                                                       

 

Letter doe 'tst ferkearing krigest                                                     

ferlearnen wy dy út it sicht.                                          

It wie frjemd, want nei dy wike                                    

diest jûns de gerdyntsjes ticht.